هر گاه با مردم بسخن ميپرداختيد ميگفتيد : ما از راهى كه خدا رفته رفته‌ايم ، و هر كه را خدا انتخاب كرده انتخاب كرده‌ايم ، خدا محمد را انتخاب كرد ، و ما آل محمد را صلى اللَّه عليه و آله انتخاب كرديم . 2 - ثابت ابى سعيد گويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمود : شما را با مردم چكار ؟ از مردم دست بداريد و هيچ كس را بمذهب خود نخوانيد ، به خدا كه اگر اهل آسمان و اهل زمين تصميم گيرند كه بنده‌اى را كه خدا هدايتش را خواسته گمراه كنند نتوانند ، از مردم دست بداريد ، و هيچ كس از شما ( از راه دلسوزى ) نگويد : اين برادر منست : پسر عموى منست ، همسايه منست ، زيرا هر گاه خداى عز و جل خير بنده‌ئى را خواهد ، روحش را پاكيزه كند ، آنگاه هر خوبى را بشنود بشناسد و بپذيرد و هر زشتى بگوشش رسد انكار كند ، سپس خدا در دلش كلمه‌ئى افكند كه بسبب آن كارش را فراهم سازد ( يعنى امامت را بدلش القا كند تا از بركت راهنمائى ائمه عليهم السّلام امر دنيا و آخرتش مرتب گردد و سامان يابد ) . 3 - فضيل گويد : به امام صادق عليه السّلام عرضكردم : مردم را بامر امامت دعوت كنيم ؟ فرمود : اى فضيل ! چون خدا خير بنده‌ئى را خواهد بفرشته‌ئى امر كند كه گردن او را گرفته ، خواه يا ناخواه او را داخل امر امامت كند . 4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اين امر ( امامت ) خود را براى خدا قرار دهيد نه براى مردم ، زيرا آنچه براى خداست ، از آن خداست ( عملى كه براى خدا خالص باشد ، خود او پاداش و ثوابش را عطا كند ) و آنچه اى مردم باشد به آسمان بالا نرود ، ( پذيرفته خدا نگردد ) بر سر دين خود